Przygotujmy się na niepewność: euro nie spieszy się z opuszczeniem swojego znajomego terytorium. Para EUR/USD zamarła w wąskim przedziale, oczekując spotkania szefów banków centralnych w Jackson Hole. Inwestorzy postanowili przeczekać niepewność.

Ta ostrożność nie jest przypadkowa. Bankierzy centralni na całym świecie prawdopodobnie przyjmą powściągliwe stanowisko i będą traktować inflację jako ryzyko, którego wolą nie podejmować. Według Thin Ice Macroeconomics nigdy nie wiadomo, kiedy nastąpi następny szok podażowy. Pamięć o skoku cen energii po inwazji Rosji na Ukrainę jest wciąż świeża. Urzędnicy, którzy zlekceważyli tamten skok, teraz bacznie obserwują cieśninę Ormuz.

Isabel Schnabel weźmie udział w delegacji Europejskiego Banku Centralnego w Jackson Hole, a jej głos będzie stanowczy. Bank centralny już podniósł stopy o ćwierć punktu w czerwcu i powtórzy ten manewr we wrześniu. Zdaniem Schnabel konflikt na Bliskim Wschodzie i odporna gospodarka strefy euro stwarzają ryzyko przyspieszenia inflacji, a wzrost cen ma przekroczyć 2% przez "wydłużony okres" z powodu wyższych cen energii elektrycznej. Przy obecnych stopach procentowych inflacja raczej nie wróci do celu. Dlatego konieczne będą dalsze zacieśnienia polityki pieniężnej.

Dynamika cen gazu i rentowności niemieckich obligacji

Tymczasem główne zagrożenie przesunęło się z ropy na gaz — teraz to ból głowy dla traderów obligacji. Ceny gazu zbliżyły się do 5-miesięcznych maksimów, kontrakty zimowe są dwukrotnie wyższe niż w ubiegłym roku, a rentowność 10-letnich niemieckich obligacji osiągnęła poziomy niespotykane od dziesięcioleci. Gaz stanowi 21% bilansu energetycznego UE, co oznacza, że jego cena bezpośrednio wpływa na inflację.

Wpływ na euro jest dwojaki: rosnące ceny gazu napędzają inflację i zwiększają szanse na dalsze zacieśnianie polityki pieniężnej przez EBC. Jednocześnie wisi jednak widmo 2022 r., kiedy kryzys energetyczny sprowadził euro poniżej parytetu z dolarem.

Dynamika spreadu między rentownościami obligacji francuskich i niemieckich

Do tego dokładają się czynniki polityczne. Francja wchodzi w sezon sporów budżetowych: tydzień, który rozpoczął się posiedzeniem rządu, zakończy się przeglądem przez agencje ratingowe. Projekt ustawy Macrona uważany jest za najpoważniejszy ryzykowny krok jego prezydentury — preludium do majowych wyborów, w których jego następcy zamierzają przepisać zasady. Fragmentacja już storpedowała dwa ostatnie budżety; jeśli plan nie zostanie zatwierdzony, deficyt może rosnąć aż do terminów głosowania 18 kwietnia i 2 maja. Francja budzi więc spore obawy dla kursu EUR/USD.

Tak więc euro znajduje się między dwoma ogniami: zacieśnianie polityki przez EBC mu sprzyja, ale tło energetyczne i polityczne działa przeciwko niemu. Czy para utrzyma się w przedziale po Jackson Hole?

Z technicznego punktu widzenia na wykresie dziennym para EUR/USD wykazuje krótkoterminową konsolidację w zakresie 1,1650–1,1685. Strategia oparta na wybiciu ma sens: wybicie powyżej górnej granicy z utrzymanym zamknięciem powyżej niej daje podstawy do kupna, natomiast udane przebicie dolnej granicy sygnalizuje sprzedaż euro wobec dolara amerykańskiego.